Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Eén van de eerste dingen die mijn vriend Stefan tegen me zei toen ik hem leerde kennen (het derde ding wat hij ooit tegen me zei eigenlijk), waren goede eetlocaties in Neeroeteren. Eén daarvan was ‘t Bakkemieske, daar zijn we ondertussen al meermaals (oké, eigenlijk 2 keer) geweest. Nu was het de beurt aan Scholtisch Eyck, waar ik súper benieuwd naar was. De naam alleen al klinkt erg fancy, nu wilde ik daar het eten wel eens uittesten. En lucky me, het voorbije weekend stond dat onverwacht op het programma. Dus ben ik er mijn buik letterlijk kunnen gaan rondeten (ik had de rest van de dag écht geen honger meer) met Stefan en zijn ouders.

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Naar het schijnt is dit restaurant erg populair. Wij hadden zelfs op voorhand gereserveerd en waren er om 17u30. Om 18u zat de tent vol. We kregen meteen onze tafel aangewezen, en ook werd meteen gevraagd wat we wilden drinken. Door een supervriendelijke bediening overigens, da’s echt zeldzaam tegenwoordig, is me al opgevallen. Ons drinken kregen we enkele minuten na het opnemen en meteen kregen we ook een menukaart. Op ons eten hebben we ook amper een 15-tal minuten moeten wachten. Da’s niet lang, maar met leuk gezelschap lijkt het al helemaal niet lang en voelde het voor mij als 5 minuutjes. Goed, genoeg gezeverd, op naar het voedsel!

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

We beginnen met de belangrijkste persoon, uiteraard mezelf. Nee, grapje, ik heb het over Stefan. Hij ging voor de salade met grijze garnalen. Hierbij zaten, naast sla en garnalen (duh) ook nog aardbei, sinaasappel, rode besjes, cocktailsaus, … Dit kostte, als ik het me goed herinner, zo’n €17-18.

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Dan het lekker eten waar ik voor mij op moest kijken (wat niet van mij was), was de salade die Stefan’s moeder had gekozen. Dat was om precies te zijn salade met kip en ananas, en apart nog een kommetje puree erbij. En check die puree! Ik had gewoon een hoop puree in een kom ‘gegooid’ verwacht, maar was onder de indruk van hoe ze zelfs dit bijgerechtje zo mooi presenteerden.

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Stefan’s vader had iets waar mijn hartje niet zo snel van ging slaan: varkenshaasje met champignonroomsaus. Ik ben niet zo’n vleeseter en heb al helemaal een hekel aan champignons (wie wil nu vrijwillig rubber in z’n mond?). Maar de presentatie zat hier ook weer helemaal goed!

Als je nu denkt “Valt die echt eerst die mensen lastig met foto’s te maken van hun eten alvorens ze mogen beginnen?” kan ik je kort antwoorden: ja, ik doe dat. Maar natuurlijk ook van mijn eigen eten. Dit dus:

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Scholtisch Eyck, Neeroeteren

Ik speelde weer eens op safe met lasagne. De eerstvolgende keer dat ik ergens ga eten pak ik een salade verdomme! Maar de lasagne was wel héérlijk. En het brood, goh, zo zacht, net als de boter. Soms krijg je van die harde boter die net uit de diepvries lijkt te komen, maar deze was echt perfect smeerbaar. Goede boter doet zoveel voor mij! Mijn lasagne kostte €12, dat weet ik wel nog goed!

Maar het is niet bij hoofdgerechten gebleven, oh nee. We hebben ook de dessertkaart nog geplunderd!

En uit die dessertkaart koos Stefan een coupe meloen. Ik krijg echt water in m’n mond van ernaar te kijken, die lekkere, frisse stukjes meloen daar op dat bord …

Zijn moeder ging voor een coupe bosvruchten, met mooi gepresenteerde besjes langs de kant. Een klein extraatje wat het geheel toch net wat mooier maakt. De vruchten in de coupe waren overigens ook ijskoud. Klinkt zo lekker!

Zijn vader ging niet voor ijs, maar voor cognac en een koffietje. Die cognac kwam in een gigantisch glas en ik had het gevoel dat ik al dronken werd van de geur alleen. Bij de koffie was slagroom en een heerlijke soort smoutebol gevuld met chocolade …

Ikzelf ging natuurlijk wel voor ijs (hell yeah), en als enige wilde ik er wel slagroom op (want slagroom = dikke liefde). Oh ja, ik had een coupe brésilienne. Ik voel het kwijl opkomen als ik er nog maar aan terugdenk, want dat was echt fucking lekker. En zoveel nootjes! Hoh, ik wil terug gaan!

Na het ijsje heb ik nog genoten van een rozenbottel thee. Wat een awesome tas krijg je om uit te drinken! Hij had een soort dubbele bodem en dat zag er echt cool uit. Het paste ook perfect in het bordje. Hierbij kwamen ook nog suikerklontjes, zoetstof en een speculoosje. Heerlijk was het!

En ja, we zijn hier wel ooit nog vertrokken ja. Ook al lijkt het misschien niet zo. We zijn hier denk ik 2 uur geweest. Maar het was wel een heel gezellige avond! Het feit dat het personeel ook zo vriendelijk was deed natuurlijk ook wel veel. Veel restaurants onderschatten dat nog/weten niet hoe hun personeel zich gedraagt, maar zoiets kan echt wel meebeslissen of een avond gemaakt of gekraakt wordt. Ook al zorg je daar uiteindelijk wel zelf voor!

Nog wat ‘sfeerfoto’s’:

Informatie Scholtisch Eyck  
Prijs: gerechten variëren tussen de €10 en €20.
Adres: Maaseikerlaan 36 – 3680 NEEROETEREN
Bereikbaarheid: er staat een bushalte pal voor de deur (Neeroeteren Meerkenshoeve). Hier stoppen bussen die rijden tussen Maaseik en Genk, Maaseik en Leopoldsburg en Maaseik en Geel.
Website: hebben ze niet?

One Comment

Leave a Reply